H.C.Andersen
Du brunajn okulojn

To Brune Øine.
1831

 


 

To brune Øjne jeg nylig saa,
i dem mit Hjem og mit Hjerte laa,
der flammede Snillet og Barnets Fred;
jeg glemmer det aldrig i Evighed.
 

Du brunajn okulojn mi vidis ĵus,
en ili mia hejmo kaj mia mondo kuŝis,
tie flamis la genio kaj la paco de la infano;
neniam plu mi tion forgesos.
 

Min Tankes Tanke ene Du er vorden,
Du er mit Hjærtes første Kærlighed.
Jeg elsker Dig som intet her paa Jorden,
jeg elsker Dig i Tid og Evighed.

 

La penso de mia penso nur vi fariĝis,
vi estas la unua amo de mia koro.
Mi amas vin kiel nenion sur la tero,
mi amas vin nun kaj eterne.

 

 


El: Chr. Heilskov: "Hans Christian Andersen, Liaj vivo kaj verkoj"
Eldonis: Orienta Kuriero, Hong Kong, 1938.
(Laŭ la libro: Poemo al la amatino de Andersen, Riborg Voigt, Faaborg, 1830.)
Desegnaĵo de Helen Claesson.