|
Hejme mi estas
en la kara Danlando
ĉe la amatoj
kun amo al mi.
ĉion kun freŝ'
mi sentas tamen olda,
:/ kvazaŭ mi portis
en
propra la kor' - /:
Nur eta Kirsten
tiel bele ŝanĝiĝis!
For, for de l'hejmlanda bord'
soleca vagant'
sentis heliĝon en sort'
per infan-aĝa kant'.
Tuj burĝonis memor'
:/ kiel rozo el bed'
kun petala odor' /:
pri l'infana hejmet':
Mia freŝa insul'
kun faga arbar'
ĉirkaŭ laga spegul'
kun cignoj en par' .
Mia freŝa insul'
kun faga arbar'
ĉirkaŭ laga spegul'.
For, for de l'hejmlanda bord'
por soleca vagant',
por soleca vagant'
heliĝis mia sort'
per infan-aĝa kant',
infana kant',
por la vagant'
heliĝis mia sort'.
Per infan-aĝa kant'
por la vagant'
heliĝis mia sort'
per infan-aĝa kant'
infana kant'.
|
Ja, jeg er hjemme
i mit kære Danmark
hos dem, jeg elsker,
og som elsker mig.
Alt er så nyt
og dog så dejligt gammelt,
:/ alt, som jeg gemte det
her i mit bryst - /:
Kun liden Kirsten
er en skøn forvandling.
Langt, langt fra hjemmets kyst
på ensomme gang
blev solbelyst mit bryst
ved en barndoms sang.
Straks erindringens knop
:/ som rose brød frem
hvert blad rullede op/:
med mit barndomshjem.
Der var friskt på min ø,
hvor skovene lå
om den rolige sø
med svanerne på.
Der var friskt på min ø,
hvor skovene lå
om den rolige sø.
Langt, langt fra hjemmets kyst
på ensomme gang,
på ensomme gang
blev solbelyst mit bryst
med en barndomssang,
en barndomssang,
på ensom gang
blev solbelyst mit bryst
ved en barndomssang,
på ensom gang
blev solbelyst mit bryst
ved en barndomssang,
en barndomssang.
|
