|
|

|
Ho, kiel
bela la arbar',
kuk-kuk, kuk-kuk, falera,
kun bela, verda foliar',
kuk-kuk, kuk-kuk, falera.
La junular' en amebri'
promenas ofte tie ĉi.
:: Kuk-kuk, kuk-kuk, falera...
|
|
En luna
brilo iras ni,
kuk-kuk, kuk-kuk, falera,
kaj ankaŭ sub la sunradi',
kuk-kuk, kuk-kuk, falera.
De la kukol' ekscias vi,
ĉu pli da kisoj havos vi.
:: Kuk-kuk, kuk-kuk. falera.::
|
|
Nur
pensu pri gajec' kaj ĝoj',
kuk-kuk, kuk-kuk, falera,
kaj iru laŭ la hela voj'.
Kuk-kuk, kuk-kuk, falera.
Kaj la kukolo kantas pri
la amo inter li kaj ŝi.
:: Kuk-kuk, kuk-kuk, falera. :: |
|
|
Traduko:
S. K. Nielsen. Ilustraĵo de Helen Claesson (2004).
El:"Kantante Antaŭen" Centra Dana Esperantista Ligo
1941

|